Uitvinder treurt omdat zijn deuntje verdwijnt uit het wielrennen: “Zo populair dat ze me overal vroegen om voor de koers te gaan rijden”

bron: NIEUWSBLAD

rodania

Het koersdeuntje ‘Rodaniaaa’ verdwijnt, en één man is daar alvast het hart van in: Manfred Aebi (85) uit Wemmel. Hij zette het horlogemerk hier vorige eeuw op de kaart door met het riedeltje voor wielerwedstrijden uit te rijden. “De nieuwe eigenaars van het merk snappen niets van commerce. Ik hoop dat er veel ­kritiek komt van koersliefhebbers en dat ze tot inzien komen. Dat Rodaniaaaa gered wordt.”

Zestig jaar lang weerklonk het deuntje om koersen aan te kondigen. “In 1957 speelde het voor het eerst”, vertelt Manfred. Hij is een geboren Zwitser die eind jaren 40 als leer­jongen aan de slag ging bij het Zwitserse horlogemerk en al snel naar ons land gestuurd werd om Rodania te introduceren. Met veel moed, maar weinig geld. “Een budget voor campagnes was er amper. Dus moest ik op zoek naar een goedkope manier om onze naam bekend te maken. Ik belde organisatoren van lokale koersen en beloofde voor animo te zorgen met een wagen. Ik reed achter de renners aan, speelde muziek en zei nu en dan iets door de micro over Rodania. Maar niemand die de boodschap begreep. Ik reed aan zestig per uur door de straten en nog voor mijn zin af was, was ik al om de hoek verdwenen. Ik had iets korts maar herkenbaars nodig.”

Vlaamse zanger

“Op de terugweg van een koers hoorde ik plots de vijfde symfonie van Beethoven. Tadadadaaaaa. Dat was het. Ro-da-ni-aaaa … Precies of het was ervoor gemaakt. Een week later zat ik in een studio. Een Vlaamse zanger – vraag me niet meer wie – en een trompettist namen het op. Het deuntje was geboren. En het sloeg aan. Zo goed dat organisatoren me vroegen om ermee voor de koers uit te rijden. Na enkele jaren had ik vier wagens die over heel België rondreden, goed voor 130 wedstrijden per jaar. Hoorde je Ta ta ta taaa, dan wist iedereen dat er renners op komst waren. En dat Rodania een horlogemerk was. (lacht) Plots waren we marktleider terwijl we voor het deuntje nog een ‘nobody’ waren. En het kostte bijna niets. Anderen probeerden ons na te doen. Zo was er ook Tic Tac Pontiac, maar niets dat zo goed werkte.”

Uitvinder treurt omdat zijn deuntje verdwijnt uit het wielrennen: “Zo populair dat ze me overal vroegen om voor de koers te gaan rijden”

Honderden klachtenbrieven

“Ik ben er nog steeds trots op. Daarom doet het ook pijn dat ze ermee stoppen. Bij de overname in 2007 drukte ik de nieuwe eigenaars op het hart dat ze in de koers moesten blijven. Dat dat de kracht van Rodania was. Maar intussen is het merk nog eens overgenomen (door Philip Cracco, nvdr.). Veel kennis over hoe je publiciteit moet maken, is er blijkbaar niet meer aanwezig. Nochtans, in 2012 probeerden ze het deuntje al eens te vernieuwen. Met gitaren en weet ik wat allemaal. Na honderden klachtenbrieven en -telefoons zijn die plannen toen snel afgevoerd. Hopelijk gebeurt dat weer.”

Bij Rodania staat de deur op een kier. De intensieve koerssponsoring is voorbij, maar op “speciale gelegenheden” kan het deuntje nog eens klinken. ‘Rodaniaaaa’ ligt dus nog niet helemaal in de kist. Al gebeurt het niet zo vaak dat er in de koers uit de dood herrijzen. Eens er afgereden, is er meestal finaal afgereden.

Uitvinder treurt omdat zijn deuntje verdwijnt uit het wielrennen: “Zo populair dat ze me overal vroegen om voor de koers te gaan rijden”

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s