Volleybal: En toch…

 Vorige week werd ik op de parking van Schiervelde beleefd aangeklampt door een man, op pad met vrouw en kinderen. Of ik hem de ingang van de sporthal kon wijzen. Een beetje gegeneerd, maar het was een hele tijd geleden dat hij daar nog was geweest. Zoals die heer zullen er veel zijn geweest. Mensen die opnieuw de weg naar het volleybal hebben gevonden. Live of desnoods voor het televisiescherm gekluisterd. In de eerste plaats dankzij Antwerpen en Roeselare, de protagonisten van een heerlijke competitiefinale, gisteren beslecht in een ultieme kamp.

Het nationale volleybal kreeg een paar maanden geleden al een stevige boost via die fabuleuze bekerfinale, met dezelfde ploegen aan weerskanten van het net. Er kwamen liefst veertien matchballen aan te pas vooraleer de Sinjoren hun eerste trofee ooit boven het hoofd mochten tillen. Je hoefde geen verstokte volleybalfan te wezen om er enthousiast over na te kaarten. Daarna volgde een spannend slot van de play-offs, waarin Maaseik na een tegenvallende campagne Antwerpen ei zo na nog zijn finaleticket – en dat voor de Champions League – ontfutselde.

Binnenkort debuteren onze Red Dragons in de World League en mogen de Yellow Tigers proeven van de World Grand Prix. Later op het jaar volgen voor allebei als kers op de taart het WK, voor het eerst sinds 1978. Ondertussen zwermen onze toppers uit over de topcompetities in ­Polen, Italië en Frankrijk.

En toch… En toch slaagt het Belgische volleybal er niet in om zich een sexyer imago aan te passen, al die positieve impulsen ten spijt. Vooral niet bij de jongens, waar de instroom van nieuw talent behoorlijk stropt en andere disciplines blijkbaar meer aantrekkingskracht vertonen. Wanneer over luttele weken de nieuwe kalenders van de hogere reeksen worden gepubliceerd, zullen daar weer ettelijke teams ontbreken. In de eerste plaats bij gebrek aan spelers. Zulke strenge eisen stellen ze nochtans allang niet meer…

Ondertussen zochten/zoeken topklassers als Puurs en Asse-Lennik naar de fondsen om te overleven. Ondanks het fraaie seizoen dat ze achter de rug hebben. Zelfs bij Antwerpen durven ze niet over de daken schreeuwen dat ze volgend seizoen de lijn zullen doortrekken om met een nóg betere ploeg te debuteren in de Champions League en in de nationale competitie een blijver te worden naast Roeselare en Maaseik.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s