Waarom voetballers meer mogen verdienen dan topmanagers…

Lionel Messi

In een Terzake-debat waarin hij het loon van Bpost-topman Johnny Thijs verdedigde, maakte ex-Real Dolmen CEO Bruno Segers zich vorige week druk om de bedragen die topvoetballers opstrijken. Ook de krant De Tijd organiseerde een poll onder zijn lezers waarin lonen van topmanagers en topvoetballers met elkaar werden vergeleken.

Sinds het uitbreken van de bankencrisis in 2008 is het bon ton geworden om topmanagers en bankiers af te schilderen als ‘meester-graaiers‘. De megasalarissen die in de sportwereld worden uitbetaald worden zelden aan de kaak gesteld. Daar zijn gegronde redenen voor. De sport komt weg met deze superlonen omdat het 4 criteria respecteert, waaraan het de zakenwereld ontbreekt.

1. Een competitief uitgangspunt. De enige vereiste om het in de sportwereld te maken is goed te zijn. Atleten en voetballers netwerken zich geen weg naar de top en worden niet geslecteerd op basis van de universiteit die ze bezochten. Ook nepotisme krijgt geen kans. Toen de voormalige voorzitter van Real Madrid, Lorenzo Sanz, zijn zoon Fernando in het team trachtte te praten, bleek deze laatste niet goed genoeg, waarna hij naar Malaga verkaste.

2. Eens aangetrokken worden sportmannen uitsluitend op hun functioneren beoordeeld. Er bestaat niet iets als een slechte 100-meter loper of een hopeloze middenvelder die het door geluk in de voetbalsport toch wist te maken. Maar er zijn tal van middelmatige mensen die hoog op de hiërarchische ladder wisten te klimmen omdat ze op het juiste moment op de juiste plaats waren, de juiste mensen kenden, of omdat hun talenten werden misbegrepen of overschat. De economen Stefan Szymanski en Tim Kuypers bestudeerden de boekhouding van 40 Engelse voetbalteams van 1978 tot 1997 en concludeerden dat hun salariskosten voor 92% de variaties in de klassering van de clubs uitlegden. Hoe beter de speler, hoe meer hij verdiende. (In de VS is deze correlatie minder uitgesproken)

3. Enkel supersportlui worden bovenmaats beloond. Amper 1.000 voetballers in de wereld en een 200-tal basketbalspelers verdienen meer dan 1 miljoen euro per jaar (cijfers van 2009). De volledige loonmassa voor alle Britse eersteklassers is ongeveer 1 miljard euro, vergelijkbaar met de 1,2 miljard euro die 116 Amerikaanse banken betaalden aan 600 ‘top executives’ in 2007. Diezelfde banken moesten door belastingbetalers worden gered.

4. Prestatie-evaluaties zijn volledig transparant. Voetballers en atleten worden om de paar dagen in het openbaar geëvalueerd door volledige bataljons aan experts.

Eens de zakenwereld deze vier criteria in acht neemt, zullen opnieuw vette bonussen mogen worden uitbetaald,besluit Simon Kuper in de Financial Times.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s